NORMA EN 388

NORMA EN 388

RĘKAWICE CHRONIĄCE PRZED RYZYKIEM MECHANICZNYM

Rękawicami chroniącymi przed zagrożeniami mechanicznymi określa się rękawice zapewniające ochronę przed co najmniej jednym z podstawowych czynników fizycznej
i mechanicznej agresji:
* ścieranie,
* przecięcie,
* rozdzieranie,
* przekłucie.

Rękawice spełniające wytyczne normy EN 388 powinny uzyskać w badaniach laboratoryjnych wyniki, odpowiadające minimalnym wymaganiom dla 1 lub wyższego poziomu skuteczności.

Tabela EN388: Rękawice chroniące przed zagrożeniami mechanicznymi.

EN388

Odporność na ścieranie – wynikająca z liczby cykli wymaganych do przetarcia testowanej rękawicy.
Odporność na przecięcie – wynikająca z liczby cykli wymaganych do przecięcia próbki przy stałej prędkości ostrza.
Odporność na rozdarcie – wynikająca z wartości siły niezbędnej do rozerwania próbki.
Odporność na przebicie – wynikająca z wartości siły niezbędnej do przebicia próbki szpicem standardowej wielkości.

NORMA EN 407

NORMA EN 407

RĘKAWICE CHRONIĄCE PRZED ZAGROŻENIEM TERMICZNYM

Za rękawice chroniące przed zagrożeniami termicznymi uważa się rękawice zdolne do zapewnienia odpowiedniego poziomu wydajności termoochronnej na działanie wysokiej temperatury i ognia. Sposób i stopień ochrony przedstawia się, za pomocą piktogramu „Wysoka temperatura i płomienie”, wraz z serią 6 cyfr, określających stopień ochrony na dany czynnik:
* odporność ogniową
* bezpośredni kontakt z wysokimi temperaturami
* ciepło konwekcyjne
* ciepło promieniowania
* drobne rozpryski ciekłego metalu
* wieksze rozpryski ciekłego metalu

Aby uzyskać normę EN 407, rękawice muszą uzyskać przynajmniej 1 poziom ochrony przed przetarciem i rozerwaniem.

Tabela EN 407: Rękawice chroniące przed zagrożeniami związanymi z ogniem i wysoką temperaturą

EN407

Odporność ogniowa – wynika z długości czasu rzez jaki materiał płonie i żarzy się, po usunięciu źródła zapłonu. Szwy rękawicy nie powinny zostać uszkodzone po zapłonie trwającym 15 sekund.
Odporność na bezpośredni kontakt z wysokimi temperaturami – wynika z zakresu temperatur (100-500°C), przy jakich użytkownik nie czuje bólu przez min. 15 sekund. Jeśli osiągnięty zostanie poziom EN 3 lub wyższy, produkt powinien otrzymać przynajmniej poziom EN 3 w teście ognioodporności. W innych przypadkach, maksymalna odporność na kontakt z wysokimi temperaturami powinna zostać określona na poziomie 2.
Odporność na ciepło konwekcyjne – wynika z długości czasu przez jaki rękawica opóźnia przepły wysokich temperatur z płomienia. Poziom jakości może zostać podany wyłącznie wtedy, gdy w teście ognioodporności zostanie osiągnięty poziom ochrony 3 lub 4.
Odporność na ciepło promieniowania – wynika z długości czasu przez jaki rękawica opóźnia przepły wysokich temperatur z promieniującego źródła ciepła. Poziom jakości może zostać podany wyłącznie wtedy, gdy w teście ognioodporności zostanie osiągnięty poziom ochrony 3 lub 4.
Odporność na drobne rozpryski ciekłego metalu – wynika z ilości kropli stopionego metalu, koniecznych do rozgrzania rękawicy do określonego poziomu. Poziom jakości może zostać podany wyłącznie wtedy, gdy w teście ognioodporności zostanie osiągnięty poziom ochrony 3 lub 4.
Odporność na wieksze rozpryski ciekłego metalu – wynika z masy stopionego metalu, koniecznej do rozgrzania lub przedziurawienia sztucznej skóry, umieszczonej bezpośrednio pod testowaną rękawicą. Test nie zostaje zaliczony, jeśli krople metalu pozostaną przyczepione do materiału rękawicy, lub gdy próbka ulegnie zapłonowi.

NORMA EN 511

NORMA EN 511

RĘKAWICE CHRONIĄCE PRZED ZIMNEM

NORMA EN 421

NORMA EN 421

RĘKAWICE CHRONIĄCE PRZED SKAŻENIEM RADIOAKTYWNYM I PROMIENIOWANIEM JONOWYM