OBOWIĄZUJĄCE NORMY OCHRONY DRÓG ODDECHOWYCH

OBOWIĄZUJĄCE NORMY OCHRONY DRÓG ODDECHOWYCH

EN 136 Maski pełne (maski chroniące drogi oddechowe i oczy). Norma określa metody badań odporności na temperaturę, uderzenia, działanie płomienia, promieniowania termicznego, naciągania, testowania środków czyszczących i dezynfekujących. Określa również wymagania dotyczące zapewnienia przez producenta znakowania i instrukcji.

EN 140 Półmaski i ćwierćmaski (produkty wielokrotnego stosowania z możliwością wymiany pochłaniaczy , filtropochłaniaczy i filtrów). Norma określa metody badań odporności na uderzenia, temperaturę, działanie płomienia, na środki czyszczące i dezynfekujące, oraz oporów oddychania.

EN 141 Pochłaniacze i filtropochłaniacze (elementy wymienne do masek, półmasek). Norma określa metody badań laboratoryjnych w celu zapewnienia zgodności co do wytrzymałości na uderzenia, temperaturę, wilgoć, pracę w miejscach szczególnie narażonych na korozję oraz odporności mechanicznej i oddechowej.

EN 143 Filtry chroniące przed cząstkami (flitry P1, P2, P3 montowane do części twarzowej maski lub półmaski). Norma określa wytrzymałość na uderzenia, temperaturę, wilgoć, pracę w miejscach szczególnie narażonych na korozję oraz odporności mechanicznej i oddechowej.

EN 149 Półmaski filtrujące (półmaski z włókniny w klasach P1, P2 i P3). Norma określa metody badań odporności na uderzenia, temperaturę, działanie płomienia, na środki czyszczące i dezynfekujące, oraz oporów oddychania.

EN 405 Półmaski pochłaniające lub filtropochłaniające z zaworami ( półmaski z niewyminnymi elementami pochłaniajacycmi lub filtrujaco-pochłaniającymi oznakowane np. A1P2- po użyciu utylizujemy całą półmaskę). Norma wyszczególnia badania w zakresie odporności na rodzaj działań, na zużycie, uderzenia, ogień i na opory oddychania.

KLASY SPRZĘTU CHRONIĄCEGO DROGI ODDECHOWE

KLASY SPRZĘTU CHRONIĄCEGO DROGI ODDECHOWE

Sprzęt chroniący drogi oddechowe przed substancjami szkodliwymi oraz pyłami należy do środków ochrony, które muszą posiadać kategorię III dyrektywy 89/686/EWG, obejmującą środki związane z najwyższym ryzykiem utraty zdrowia. Spowodowane jest to wchłanianiem przez drogi oddechowe niebezpiecznych substancji chemicznych, które mogą spowodować wiele chorób groźnych dla zdrowia i życia. Ze względu na szkodliwość potencjalnych niebezpiecznych czynników, warunki na danym stanowisku pracy powinny być na bieżąco monitorowane i oceniane wg ściśle określonych procedur i przy pomocy odpowiednich urządzeń pomiarowych.

Aby pracownik mógł wykonywać swoją pracę bez środków ochronnych, wdychane przez niego powietrze musi być zdatne do oddychania, czyli powinny być spełnione podstawowe 3 warunki:
* stężenie poszczególnych substancji szkodliwych w powietrzu nie może przekraczać
dopuszczalnych norm,
* temperatura wdychanego powietrza musi odpowiadać dopuszczalnej normie, w której
człowiek może pracować,
* zawartość tlenu we wdychanym powietrzu musi być wyższa niż 17% jego składu.

W przypadku, kiedy powyższe warunki nie byłyby spełniane, norma EN 133 klasyfikuje środki ochronne na:
* sprzęt oczyszczający – jeśli przekroczone jest Najwyższe Dopuszczalne Stężenie
(NDS) substancji szkodliwych, pozwalające na pracę bez sprzętu ochronnego
* sprzęt izolujący – jeśli otoczenie wymaga dostarczenia pracownikowi powietrza
całkowicie oddzielenego od otoczenia
* sprzęt ucieczkowy – jeśli w wyniku losowego wypadku nastąpi konieczność
zastosowania środka ochrony dróg oddechowych; sprzęt taki nie nadaje się do
ciągłej pracy, można go użyć wyłącznie gdy konieczne jest jak najszybsze
opuszczenie miejsca skażenia

OZNACZENIA STOSOWANE NA FILTRACH I POCHŁANIACZACH

OZNACZENIA STOSOWANE NA FILTRACH I POCHŁANIACZACH

Wśród środków ochrony przeciwpyłowej rozróżniamy 3 klasy filtracyjne:

Przeznaczona do ochrony przed aerozolami cząstek stałych, aerozolami na bazie wody (pył, dym) oraz aerozolami w formie mgły, o ile jej stężenie nie jest większe niż 4 X NDS.
Zastosowanie: przemysł rolniczy, spożywczy, zastosowanie w kamieniołomach, cementowniach, przemyśle, obróbka drewna miękkiego (iglastego), a szczególnie pyły typu: węglan wapnia, tlenek cynku, grafit naturalny i syntetyczny, pyłki roślinne, gips, kreda, tynk, marmur, celuloza, siarka, opiłki metali żelaznych, pył węglowy.

Przeznaczona do ochrony przed aerozolami cząstek stałych, aerozolami na bazie wody (pył, dym) oraz aerozolami w formie mgły, o ile jej stężenie nie jest większe niż 10 X NDS.
Zastosowanie: przemysł górniczy, chemiczny, hutniczy (dotyczy tylko wersji z zaworem wydechowym), obróbka drewna twardego (liściastego), a szczególnie pyły azbestu, miedzi, baru, tytanu, wanadu, chromu, manganu, pyły drewna twardego, pył węglowy zawierający wolną krzemionkę powyżej 10%.

Przeznaczona do ochrony przed aerozolami cząstek stałych, aerozolami na bazie wody (pył, dym) oraz aerozolami w formie mgły, o ile jej stężenie nie jest większe niż 30 X NDS.
Zastosowanie: duże stężenie pyłów respirabilnych, stosować przy spawaniu i lutowaniu, chroni przed pyłami zawierającymi: beryl, antymon, arsen, kadm, kobalt, nikiel, rad, strychninę oraz cząstki radioaktywne.

typ oznaczony literą A oraz barwą brązową
– przeznaczony do ochrony przed określonymi przez producenta organicznymi parami i gazami, o temperaturze wrzenia powyżej 65°C;

typ oznaczony literą AX oraz barwą brązową
– przeznaczony do ochrony przed określonymi przez producenta organicznymi parami i gazami o temperaturze wrzenia poniżej 65°C;

typ oznaczony literą B oraz barwą szarą
– przeznaczony do ochrony przed określonymi przez producenta nieorganicznymi parami i gazami, z wyjątkiem tlenku węgla;

typ oznaczony literą E oraz barwą żółtą
– przeznaczony do ochrony przed dwutlenkiem siarki oraz innymi określonymi przez producenta parami i gazami kwaśnymi;

typ oznaczony literą K oraz barwą zieloną
– przeznaczony do ochrony przed amoniakiem oraz określonymi przez producenta organicznymi pochodnymi amoniaku;

typ oznaczony wieloma literami np. ABEK i wieloma kolorami
– wielogazowy

Wszystkie elementy pochłaniające dodatkowo dzieli się na poziomy ochrony:
– 1 (np. B1, K1) – przeznaczone do ochrony przed gazami lub parami o stężeniu
objętościowym w powietrzu nie wyższym niż 0,1%;
– 2 (np. A2) – przeznaczone do ochrony przed gazami lub parami o objętościowym
stężeniu w powietrzu nie wyższym niż 0,5%
– 3 – przeznaczone do ochrony przed gazami lub parami o objętościowym stężeniu
w powietrzu do 1%

Ponadto niektóre modele filtrów oferują możliwość połączenia ich, za pośrednictwem specjalnej nakładki, z pochłaniaczami w zespół filtropochłaniacza (np. A1P2 – ochrona przed parami organicznymi do stężenia 0,1% w powietrzu oraz pyły do 10 NDS)

abe1p2